#Çokayog

Nereye Bakıyorum

Yaşadığımız evimiz nereye bakıyor sorusunu sormak gerek en başta. Bugünlerde yeni yapılar biribirine bakmaya mahkum hale gelmiştir. iki ayrı apartman birine 3 5 metre arayla bakmaktadır. Hani türküde derdi ya camdan cama diye aynı öyle bir manzara söz konusu evimizin manzarası komşunun evi oluyor.

Kar yada yağmur yağdığında doyasıya izlemek olanağı elimizden istemsizce alınıyor. Çünkü komşumuzun evinin içi bizim manzaramız olabiliyor.
Bu sorunu düşünüyorum çünkü kendi rahatını düşünemeyen toplum gitgide artan sorunlarında temeli olduğu kanısındayım.

Bir söz okumuştum.
Dağa bakan insan utanır;
Ormana bakan insan rahatlar;
Gökyüzüne bakan insan hafifler;
Bozkıra bakan insan ürküp titrer;
Pınara, nehre bakan insan canlanır;
Denize bakan insan umutlanır.
Hiçbirine baktırmayan şehir insana hapistir.

Yukarıda değindiğim sözler bana o kadar anlamlı geldi ki üzerine bir hayli düşünmek ihtiyacı hissettim. Her geçen gün yaşadığımız şehirler bizi boğan beton yığınları haline gelmektedir. Sadece cezaevlerinin manzarası olmaz ama kendimize eğer bit yuva inşa ediliyorsa kesinlikle bir manzarası olmalı, manzara kesinlikle başkaca bir ev yada komşu olmamalıdır.

Üzerinde yaşadığımız topraklar bizlere haylice yetecek seviye de iken kendimize bu eziyeti neden yapıyoruz. Evlerimiz biribirine bakmak yerine en azından yeşil alanlara neden bakmaz ki. Evimizin çevresi neden yeşil yada doğal bir alan olamıyor. Bu soruları kendimize sorup lütfen daha güzel yarınlara en güzel manzaralarla olmak umuduyla.

#Çokayif

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s